KRISHNAMURTI: DE ENIGE REVOLUTIE 

 GELUK WORDT AANGEMOEDIGD DOOR HET DENKEN  

Het denken doet het voortbestaan, geeft het aanzien van iets blijvends, dat wij geluk noemen; zoals het denken ook smart duurzaam kan maken.

Het denken zegt: 'dat bevalt me en dit niet, ik zou dat willen houden en dit wegwerpen.'

Maar het denken heeft beide verzonnen, en geluk is nu een wijze van denken geworden.

Wanneer u zegt: 'ik wil in die toestand van geluk blijven' - dan is u het denken, dan is u de herinnering van de vroegere ervaring die u genot en geluk noemt.

Dus het verleden, of gisteren, of veel gisterens - wat het denken is - zegt: 'ik zou in die toestand van geluk willen leven die ik gekend heb.'

U maakt dan het dode verleden tot iets actueels in het heden en is bang dat morgen te zullen verliezen.

Zo heeft u een aaneengesloten keten gesmeed.

Deze wortelt in de as van gisteren en is dus geen levend iets.

Niets kan uit as opbloeien - en denken is as.

Zo heeft u het geluk tot iets van het denken gemaakt, en dit is het ook voor u.

Maar bestaat er iets anders dan genot, pijn, geluk en smart?

Bestaat er ook een gelukzaligheid, een vervoering die niets met denken te maken heeft?

Want het denken is heel onbeduidend, er is niets oorspronkelijks aan.

Bij het stellen van deze vraag moet het denken zich overgeven.

Wanneer het denken zich overgeeft treedt de discipline van de overgave op, welke tot de genade der soberheid wordt.

Dan is soberheid niet hard en wreed.

Harde soberheid is het product van het denken uit afkeer tegen genot en zelfbevrediging.

Door deze diepe zelf-overgave - wat het zichzelf overgevende denken is, want het ziet duidelijk zijn eigen gevaar - wordt de ganse structuur van de geest rustig.

In feite is het een toestand van zuivere aandacht en daaruit komt een gelukzaligheid, een vervoering, voor die niet in woorden kan worden vertolkt.

Wanneer ze in woorden wordt weergeven, is ze de ware niet.

🧠 Hoofdpunten uit “Geluk wordt aangemoedigd door het denken”

• Geluk als product van denken Denken creëert het idee van geluk door herinneringen aan plezierige ervaringen vast te houden. Het zegt: “Dat wil ik behouden, dit wil ik vermijden.” Zo ontstaat een verlangen naar herhaling van het verleden.

• Het denken maakt geluk statisch Door geluk te koppelen aan herinneringen, wordt het iets uit het verleden dat men probeert vast te houden in het heden en vreest te verliezen in de toekomst. Dit creëert een keten van gehechtheid en angst.

• Denken is als as: niet levend, niet creatief Krishnamurti stelt dat denken niets oorspronkelijks bevat. Het is gebaseerd op het verleden en kan geen echte vernieuwing of levend geluk voortbrengen.

• Geluk buiten het denken om Er bestaat een vorm van gelukzaligheid of vervoering die niet voortkomt uit denken, genot of pijn. Deze is alleen toegankelijk wanneer het denken zich overgeeft.

• Overgave van het denken leidt tot innerlijke rust Wanneer het denken zijn eigen beperkingen en gevaren inziet, ontstaat een diepe discipline en soberheid. Dit is geen harde soberheid, maar een genadevolle, heldere staat van aandacht.

• Vervoering die niet in woorden te vatten is De ware gelukzaligheid die hieruit voortkomt, kan niet adequaat in taal worden uitgedrukt. Zodra ze in woorden wordt gegoten, verliest ze haar authenticiteit.