KRISHNAMURTI: DE WERELD - DAT BEN JIJ KIJKEN NAAR DE WANHOOP
V: Wanneer ik tracht 'wat is'
te bekijken en wanneer ik zie 'wat is', zelfs dan gebeurt het nog niet.
Toch schijnt u de hoop te blijven
koesteren, dat dat gebeuren kan en deze verwachting van u schijnt me daarom in strijd te
zijn met dat 'wat is'.
A:
Ik hoop dat ik niemand enige reden tot hoop bied.
Dat zou verschrikkelijk zijn.
Wanneer je van mij of van een ander
hoopgevende dingen verwacht, ontloop je de wanhoop, en dat is het bestaande feit.
Volg dit nu goed.
Kun je kijken naar die wanhoop, die
vertegenwoordigd wat er werkelijk is - niet naar de verwachting, die maar een
veronderstelling is, iets dat je zou wensen - maar feitelijk naar de angst en de wanhoop?
Kun je de blik erop richten zonder
hoop en zonder veroordeling?
Kun je ze werkelijk zien, zoals ze
zijn, er rechtstreeks mee in contact staan?
Dat betekent dat je er je blik zonder
verwoording, zonder enige angst, zonder de geringste verwringing op richt.
Ben je daartoe in staat?
Als je absoluut zonder verwringing
naar 'wat is' kunt kijken, zul je zien, dat het hele gegeven een geweldige verandering
ondergaat: het is niet langer wanhoop, het is iets volkomen anders.
Maar helaas zijn de meesten onder ons
geconditioneerd, en dus hopen we altijd op het ideale en dat is een vlucht.
Als je alle uitvluchten, alle hoop
opgeeft - niet in verbittering, niet uit cynisme, maar omdat je met eigen ogen ziet, dat
er niets anders is dan vrees en wanhoop - dan beschik je over de vrijheid om te kijken.
En er is wanhoop, als de geest bevrijd is?
Geen hoop bieden: Krishnamurti stelt dat het bieden van hoop juist een manier is om wanhoop te ontlopen, en dat dit een vorm van zelfbedrog is.
Kijken zonder oordeel: Hij daagt de lezer uit om wanhoop en angst rechtstreeks te bekijken, zonder hoop, veroordeling of interpretatie.
Transformatie door inzicht: Als je zonder verwringing naar “wat is” kijkt, verandert de aard van de wanhoop fundamenteel—het wordt iets totaal anders.
Voorbij conditionering: Mensen zijn geconditioneerd om te vluchten in idealen en hoop, maar echte vrijheid ontstaat pas als je die conditionering doorziet en loslaat.
Vrijheid om te zien: Alleen wanneer je alle uitvluchten opgeeft, kun je werkelijk vrij kijken naar de werkelijkheid zoals die is.
Het stuk is een uitnodiging tot radicale eerlijkheid en innerlijke helderheid—zonder troost, zonder ontsnapping.