MYSTIEK
HILDEGARD VAN BINGEN: GESCHIEDENIS VAN HET HEELAL
Een lang leven (1098-1179), bewogen
en vol visioenen.
Zij is vooral interessant vanwege dit
laatste.
'Toen ik 32 jaar oud was, barstte de hemel open in een vurig licht.'
Zo vertelt zij hoe het begon.
Het was zo'n overweldigende en
verwarrende flits geweest dat ze niet wist hoe deze op te schrijven.
Hierdoor raakte zij zo gefrustreerd
dat ze ziek werd, tot zij de draad te pakken kreeg en in 33 visioenen de geschiedenis van
het heelal beschreef.
Niet als een stad die opgebouwd
wordt, maar als een organisme dat geboren wordt uit 'Liefde'.
Zij gebruikt soms gewelddadige
beelden zoals de verkrachting van een vrouw, die dan een afschuwelijk monster baart: de
kerk.
Maar het overheersende beeld is dat
van het heelal als en soort vagina, met in het centrum een ei waaruit alles voortkomt.
In het visioen dat ze 30 jaar later
ontving, nadat ze de katharen had leren kennen, is het symbolische figuur 'Liefde' waaruit
alles geboren wordt.
Het tegenbeeld van dat van de katharen
die en wereld predikten, gemaakt door Satan.
In tien taferelen laat zij zien hoe
de Satan vanaf het begin verpletterd is, hoe uit de buik van de Liefde de kosmos geboren
wordt met de mens als middelpunt, hoe de mens de aarde bewerkt, hoe een goddelijk vuur
door de mensheid gaat en haar zuivert, hoe een Stad Gods gebouwd wordt, de wereld waarin
de 'Liefde' troont.
Het merkwaardige van Hildegards
wereldbeeld is dat 'Liefde' en geboren worden bepalend zijn.
Merkwaardig is ook dat het kwaad bij
de menswording geen rol speelt: 'Toen God de wereld schiep, had Hij al vastgesteld dat Hij
mens wilde worden'.
Geen zonde maar alleen Liefde speelt
hier een rol.
De zonde komt pas in het vizier als de mensheid volgroeider wordt en een Stad van God wil bouwen.
Hildegard van Bingen (1098–1179) had een leven vol visioenen, waarvan ze er 33 beschreef als een mystieke geschiedenis van het heelal.
Haar eerste visioen op 32-jarige leeftijd was zo overweldigend dat ze er ziek van werd voordat ze het kon verwoorden.
Ze zag het heelal niet als een bouwwerk, maar als een levend organisme dat geboren wordt uit Liefde.
Een krachtig beeld is dat van het heelal als een vagina met een ei in het centrum waaruit alles ontstaat.
In latere visioenen, beïnvloed door haar kennismaking met de katharen, benadrukt ze dat alles voortkomt uit Liefde—een tegenstelling tot het kathaarse wereldbeeld waarin de wereld door Satan is gemaakt.
Ze toont in tien taferelen hoe Satan vanaf het begin verpletterd is en hoe de kosmos uit Liefde ontstaat, met de mens als middelpunt.
De mens bewerkt de aarde, wordt gezuiverd door goddelijk vuur, en bouwt uiteindelijk een Stad Gods waarin Liefde troont.
Opvallend is dat het kwaad geen rol speelt bij de schepping: God had al besloten mens te worden. Zonde verschijnt pas later, wanneer de mensheid rijper wordt.
