KRISHNAMURTI: VRIJHEID EN MEDITATIE DE DENKER IS EEN DENKBEELDIGE ENTITEIT
Wij kunnen aan het denken geen einde
maken, doch de gedachte eindigt, wanneer de denker ophoudt te bestaan en de denker houd
slechts dan op te bestaan, wanneer het gehele proces wordt begrepen.
Vrees ontstaat, wanneer er een
scheiding is tussen de denker en zijn gedachte; slechts dan wanneer er geen denker is,
bestaat er geen conflict in gedachte.
Wat vanzelfsprekend is heeft geen
poging tot begrijpen nodig.
De denker wordt door de gedachte
voortgebracht; dan doet de denker zijn best vorm te geven aan zijn gedachten, deze te
beheersen of ze stop te zetten.
De denker is een denkbeeldige
entiteit, een begoocheling van de geest. Wanneer de gedachte als feit verwerkelijkt is,
dan is het niet nodig over dit feit te denken.
Indien er eenvoudig, keuzeloos
gewaarzijn is, dan begint dat wat in het feit opgesloten ligt, zichzelf te openbaren.
Daarom komt er dan een eind aan
gedachte als feit.
Dan zult ge zien dat de problemen,
welke aan uw hart en verstand knagen, de problemen van onze sociale structuur, opgelost
kunnen worden.
Wanneer de geest zijn gehele proces
begrijpt en dus tot een einde komt, d.w.z. wanneer het denken ophoudt, dan is er schepping
en het is die schepping, welke ons gelukkig maakt.
Het is een zegen om in zulk een scheppingstoestand te zijn, omdat het zelfvergetelheid is, waarin geen reactie als van het 'zelf' kan bestaan.
De denker en de gedachte zijn niet gescheiden Krishnamurti stelt dat de denker voortkomt uit de gedachte zelf. De scheiding tussen denker en gedachte is een illusie die leidt tot conflict en angst.
De denker is een mentale constructie Hij noemt de denker een “denkbeeldige entiteit” — een begoocheling van de geest. Het idee van een afzonderlijke denker is dus niet werkelijk.
Einde van denken komt door inzicht, niet door inspanning Denken stopt niet door wilskracht, maar wanneer het hele proces van denken volledig wordt begrepen. Dan verdwijnt de denker en daarmee ook het conflict.
Keuzeloos gewaarzijn als sleutel In plaats van denken over een feit, pleit Krishnamurti voor eenvoudig, keuzeloos gewaarzijn. Dan openbaart het feit zichzelf en komt er een einde aan het denken over dat feit.
Creatie en geluk ontstaan uit het einde van het denken Wanneer het denken ophoudt, ontstaat een toestand van schepping en zelfvergetelheid — een staat zonder ego-reactie, die diepe vreugde brengt.