KRISHNAMURTI: EEN DRUPPEL ZEN IN IEDERS BEKER MAYA: MAATSCHAPPELIJKE AANVAARDE WERKELIJKHEID
Als het universum een rorschachvlek
is, zijn de projecties daarop maya.
Ieder denken en spreken erover is
projectie.
Er is geen onpartijdige, zuivere taal
die de werkelijkheid gewoon beschrijft zoals ze is.
We kunnen inderdaad vragen: 'wat is werkelijkheid?'
Maar ieder antwoord is een
classificeren.
Het heeft geen zin om te protesteren
en te zeggen dat iedereen weet dat de wereld fysiek, 'materieel' is, enz.
Deze omschrijvingen zijn zelf filosofische
begrippen.
'Fysiek' en 'materieel' zijn woorden
die we gebruiken om over de wereld te praten.
De wereld op zich is niet verbaal te
beschrijven.
De woorden waarmee we de wereld
aanduiden belichamen onze conventionele denkpatronen.
Conventies zijn er voor ons gemak en we erkennen dit graag als het gaat om metrieke stelsels, wetgevende systemen, sociale gebruiken enz.
Toch is elke benadering waarbij we
over de wereld spreken conventioneel.
Watts zou het - met Max Muller - zo
zeggen: dingen zijn gedachten.
Er zijn geen dingen in de wereld.
Dingen zijn begrippen, geen
entiteiten.
Alle dingen, feiten en gebeurtenissen
zijn vereenvoudigde, gemakkelijk hanteerbare eenheden van waarneming en aandacht.
Zij vertegenwoordigen datgene wat we
van de wereld kunnen vatten met de afzonderlijke ideeën van onze bewuste aandacht.
De vakjes zitten in onze geest, niet
in de werkelijkheid.
De wereld wordt alleen gefragmenteerd
door het denken.
Door bewuste aandacht worden we ertoe
gebracht dit te vergeten.
Daarom verbeelden we ons dat de
afzonderlijke stukjes op de een of andere manier moeten samenhangen - vandaar de gedachte
dat de ene gebeurtenis de andere veroorzaakt.
Maar er zijn natuurlijk geen
afzonderlijke gebeurtenissen, er is maar een totale happening.
Als men spreekt van afzonderlijke
incidenten, betekent dat dat men verschillende aspecten van een en hetzelfde doorlopende
gebeuren waarneemt.
Vandaar dat Watts af en toe opmerkt
dat we de wereld beter spiritueel kunnen noemen dan materieel.
Als men niet spiritueel is, maakt men de wereld tot een verzameling losse fragmenten.
Maya als projectie De werkelijkheid zoals wij die kennen is een projectie van onze geest—vergelijkbaar met een Rorschachtest. Alles wat we denken en zeggen over de wereld is gekleurd door onze interpretaties.
Taal is niet neutraal Er bestaat geen zuivere, objectieve taal om de werkelijkheid te beschrijven. Woorden als “fysiek” of “materieel” zijn filosofische constructies, geen directe weergaven van de realiteit.
Conventies en denkpatronen Onze manier van spreken over de wereld is gebaseerd op conventies die het denken structureren. Deze conventies zijn handig, maar ze beperken ons begrip van de werkelijkheid.
Dingen zijn geen entiteiten Volgens Alan Watts zijn “dingen” geen objectieve entiteiten, maar mentale begrippen. Wat wij als feiten en gebeurtenissen beschouwen zijn vereenvoudigingen van een veel complexere werkelijkheid.
Fragmentatie door denken Het denken splitst de wereld op in losse stukjes, terwijl er in werkelijkheid slechts één doorlopende gebeurtenis is. Het idee van oorzaak en gevolg is een mentale constructie.
Spirituele benadering Wie de wereld niet spiritueel benadert, ziet haar als een verzameling losse fragmenten. Een spirituele benadering erkent de eenheid van alles wat gebeurt.
![]()