KRISHNAMURTI: VRIJHEID EN MEDITATIE OVERGAVE AAN "WAT IS"
Vraag: Wat is het verschil tussen
overgeven aan de wil van God en wat gij zegt betreffende het aanvaarden van 'wat is'?
Krishnamurti: Er is zeker een groot
verschil, is dit niet zo?
Overgave aan de wil van God houdt in,
dat gij de wil van God reeds kent.
Gij geeft u niet over aan iets, dat
ge niet kent.
Indien gij de werkelijkheid kent,
kunt ge u er niet aan overgeven; gij houdt op te bestaan; er is geen overgave aan een
hogere wil.
Indien ge u aan een hogere wil
overgeeft, dan is die hogere wil een projectie van uzelf, want het werkelijke kan niet
door het bekende gekend worden.
Het komt slechts tot aanzijn, wanneer het bekende ophoudt te bestaan.
Het bekende is een schepping van de
geest, omdat gedachte het resultaat is van het bekende, van het verleden, en het denken
slechts kan scheppen, wat het kent; daarom is, wat het kent, niet het eeuwige.
Wanneer ge u overgeeft aan de wil van
God, geeft gij u daarom over aan uw eigen projecties; het moge voldoening geven, troostend
zijn, maar het is niet het werkelijke.
Begrijpen wat is, eist een ander proces - misschien is het woord proces niet juist, doch wat ik bedoel is dit: begrijpen wat is, is veel moeilijker en eist veel groter intelligentie, dieper gewaarzijn, dan het louter aanvaarden van of zichzelf overgeven aan een denkbeeld.
Begrijpen wat is, vereist geen
inspanning, inspanning is een afleiding.
Gij kunt immers niet afgeleid zijn om
iets te begrijpen, om wat is te begrijpen.
Indien ik wens te verstaan, wat gij
zegt, kan ik niet naar muziek, naar het lawaai van mensen buiten luisteren, maar ik moet u
mijn volle aandacht schenken.
Daarom is het buitengewoon moeilijk
en inspannend om gewaar te zijn van wat is, want ons denken zelf is een afleiding
geworden.
Wij wensen niet te begrijpen wat is.
Wij kijken naar wat is door de
bril van vooroordeel, van veroordeling of van vereenzelviging en het kost inspanning om
die bril af te zetten en zo dat wat is te beschouwen.
Wat is, is stellig een feit,
is de waarheid en al het andere is een vlucht, het is niet de waarheid.
Om te begrijpen wat is, moet
het conflict der dualiteit ophouden, want de negatieve reactie van iets anders worden dan
wat is, is de ontkenning van het begrijpen van wat is.
Indien ik aanmatiging wil begrijpen, moet ik mij niet bezighouden met haar tegenstelling, moet ik niet afgeleid worden door mijn pogen iets te worden, of zelfs door mijn inspanning om te begrijpen wat is.
Indien ik aanmatigend ben, wat
gebeurt er dan?
Indien ik de aanmatiging geen naam
geef, houdt ze op te bestaan; hetgeen betekent, dat in het probleem zelf het antwoord ligt
en niet ergens anders.
Het is niet een kwestie van
aanvaarden wat is; gij aanvaardt niet dat ge bruin of blank zijt, want het is een
feit; slechts wanneer ge tracht iets anders te worden, moet ge aanvaarden.
Op het ogenblik, dat ge een feit
erkent, houdt het op enige betekenis te hebben; doch een geest, welke gewend is om te
denken in het verleden of in de toekomst, geoefend om weg te vliegen in velerlei
richtingen, zulk een geest is niet in staat om te begrijpen wat is.
Zonder te begrijpen wat is
kunt ge niet ontdekken wat werkelijk is zonder dat inzicht heeft het leven geen betekenis,
is het leven een voortdurende strijd, waarin kommen en lijden voortduren.
Het werkelijke kan slechts worden
begrepen door het begrijpen van wat is.
Het kan niet worden begrepen, indien
er enig veroordelen of vereenzelvigen is.
De geest die altijd veroordeelt of
vereenzelvigt kan niet begrijpen; hij kan slechts dat begrijpen, waarbinnen hij gevangen
zit.
Het begrijpen van wat is, gewaar zijn van wat is, ontsluiert buitengewone diepten, waarin werkelijkheid, geluk en vreugde ligt.
Overgave aan de wil van God vs. aanvaarding van ‘wat is’ Krishnamurti stelt dat overgave aan de wil van God vaak een projectie is van het eigen denken. Je kunt je niet overgeven aan iets dat je niet werkelijk kent. Het ‘werkelijke’ overstijgt het bekende.
Wat is ‘wat is’? ‘Wat is’ verwijst naar de directe realiteit, zonder interpretatie, oordeel of verlangen om het te veranderen. Het is het feitelijke moment, zonder mentale constructies.
Begrijpen zonder inspanning Echte aandacht vereist geen inspanning. Inspanning is juist een afleiding. Begrijpen ontstaat wanneer je volledig gewaar bent van het moment, zonder afleiding of verzet.
De rol van denken en vooroordelen Denken is gebaseerd op het verleden en kan alleen voortbrengen wat het al kent. Vooroordelen, veroordeling en identificatie vervormen onze waarneming van ‘wat is’.
Het conflict van dualiteit Begrip ontstaat pas wanneer het innerlijke conflict tussen wat is en wat zou moeten zijn ophoudt. Dualiteit belemmert inzicht.
Het probleem bevat het antwoord Door een probleem niet te benoemen of te veroordelen, maar het volledig te observeren, lost het op. Inzicht ligt in het probleem zelf, niet in de reactie erop.
Vrijheid en vreugde liggen in het begrijpen van ‘wat is’ Alleen door het volledig gewaarzijn van de realiteit ontstaat echte vrijheid, geluk en betekenis.
![]()